از مترسکی پرسیدم که از تنها ماندن در مزرعه بیزار نشده ای؟
گفت: ترساندن دیگران برای من لذت بخش است، پس هرگز از آن بیزار نمی شوم!
اندکی اندیشیدم و گفتم: من نیز چنین لذتی را تجربه کرده ام!
گفت:
اشتباه میکنی!
کسی نمیتواند از آزار دیگران لذت ببرد،
مگرآنکه درونش با کاه پر شده باشد!